Tag Archives: literature

STÅRISSE

Το Stårisse δεν είναι ένα συνηθισμένο βιβλίο επιστημονικής φαντασίας. Είναι ένα πολύπτυχο ανάγνωσμα κινούμενο σε πολλαπλά επίπεδα δράσης και θεματολογίας, με έναν ακαθόριστο αριθμό συμβολισμών. Είναι μια περιπέτεια διάρκειας, αλλά κι ένας χρησμός για το μέλλον. Μια ιστορία του φανταστικού (είναι άραγε;), αλλά και μια παρακαταθήκη για τον πολιτισμό μας. Είναι, πάνω από όλα, ένα βιβλίο που διαβάζεται ευχάριστα από την αρχή ως το τέλος και είμαι σίγουρος ότι θα ικανοποιήσει όλους τους αναγνώστες που θα το πάρουν στα χέρια τους.

Η εισαγωγή της έννοιας τού χρόνιου, ενός υποατομικού σωματιδίου, φορέα και κυρίαρχου του χρόνου που γνωρίζουμε και βιώνουμε είναι ένας πολύ πετυχημένος συγκερασμός φαντασίας και πραγματικότητας και δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από εμπνεύσεις που άλλαξαν την πορεία της σύγχρονης φυσικής. Η “τιτανομαχία” που σε καθηλώνει με τη δράση της χαρίζει ένα χολυγουντιανό στυλ στο βιβλίο, αλλά σε βάζει να σκεφτείς και να φανταστείς αναλογίες με την τιτανομαχία που περιγράφεται στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία.

Το STÅRISEE είναι πλέον διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία. Είχα την τιμή και τη χαρά να το διαβάσω στην πρώτη πρόχειρη έκδοση σε ηλεκτρονική μορφή που μου εμπιστεύτηκε χωρίς κανένα ενδοιασμό ο Γιάννης Αργυρός (ο ένας εκ των δύο συγγραφέων, ο άλλος είναι ο Γιάννης Χριστοδούλου) το καλοκαίρι που μας πέρασε. Έχοντας πλέον στα χέρια μου την καλαίσθητη έντυπη έκδοση από τις εκδόσεις “Πηγή” βρήκα την ευκαιρία να επισκεφτώ ξανά το κείμενο στα σημεία που με συνεπήραν. Περισσότερα, από κοντά, την ερχόμενη Πέμπτη στις 22.12.2016 στη συνεδριακή αίθουσα του Aegean College, στις 18’00, όπου θα προλογίσω μαζί με τους εκλεκτούς συναδέλφους Μαρία Τζάνη και Ξενοφώντα Μουσσά, την επίσημη παρουσίαση του βιβλίου. Ως τότε, σας προτείνω να δείτε το βίντεο προώθησης που ετοίμασαν οι ίδιοι οι συγγραφείς.

Η πολιτική απώλεια

Για πολλούς ανθρώπους η αληθινή απώλεια της πολιτικής έννοιας είναι να συνδεθούν μ’έναν κομματικό μηχανισμό, να υποκύψουν στον κανόνα, στο νόμο του. Για πολλούς ανθρώπους ακόμη όταν μιλούν για απολιτικισμό, μιλούν προπαντός για μια απώλεια ή για μια ιδεολογική έλλειψη. Δεν ξέρω τι σκέφτεστε εσείς. Για μένα πολιτική απώλεια είναι προπαντός η απώλεια του εγώ, η απώλεια του θυμού του όσο και της γλύκας του, η απώλεια του μίσους του, της ικανότητας να μισεί όσο και της ικανότητας να αγαπά, απώλεια της αφροσύνης του όσο και της μετριοπάθειάς του, η απώλεια μιας υπερβολής όσο κι ενός μέτρου, η απώλεια της τρέλλας, της αθωότητάς του, η απώλεια του θάρρους, της τόλμης και της δειλίας του, της τρομάρας του μπροστά στο κάθε τι όσο και της εμπιστοσύνης του, η απώλεια των θλίψεών του όσο και της χαράς του. Αυτά σκέφτομαι εγώ.

Της Marguerite Duras, από τα Πράσινα Μάτια (μτφ. Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Αιγόκερως)