Tag Archives: Λύμπος

Ζωγραφιά

Τι σημασία έχει η ψυχή
όταν έχεις χάσει το παιχνίδι
με το διάολο
από νωρίς. Πρωί
ξεκίνησες, το βράδυ ίσως φτάσεις.
Το πού δεν ξέρεις
αν και χρύσωσες τη μοίρα
να σου πει.
Κι ας έταξες πολλά
κι ας έκλαψες
κι ας φώναξες
κι ας πλήγωσες
Στο τέλος πάλι ο χαμένος θα’σαι
εσύ
Γι’αυτό μη γυρίσεις να κοιτάξεις πίσω
Απ’τα ρημάδια σου που έφτιαξες
Εδέμ δε φτιάχνεται

Ζωγραφιά, Σοφοκλής Λύμπος
2016

Η τελευταία λέξη

Ήθελε πάντα να έχει τον τελευταίο λόγο,
σαν του ψαριού στο δίχτυ τον τελευταίο ρόχγο.
Δεν κατάφερε παρά μόνο να διώξει
δυο μισόλογα
πίσω από τα χρυσά δόντια
μαζί με σάλια, πύον και σάπια αναπνοή.
“Μη φύγεις”, έβρισε.
“Φύγε!” ικέτευσε
και μεταμορφώθηκε σε περιστέρι
με σπασμένο φτερό.
Η ανάμνηση της κόρης έγινε
κοκάλινη οπτασία στο βλέμμα του
Και τότε -έτσι απλά- μαύρισε.

Σοφοκλής Λύμπος
(Από τη Συλλογή “Γουόκ,ραν”)

Άλφα2βήτα

Ααρών! Θυμάσαι τον
Αβραάμ που νόμιζε ότι θα γίνει
Άγιος; Πίστεψε ότι κανένα από τα
Αδέρφια του δε θα τον βοηθούσε.
Αέρας από το Σύμπαν γεμάτος
Άζωτο κι Οξυγόνο μπήκε στα πνευμόνια του.
"Αήθης εποχή" σκέφτηκε και βιάστηκε να τρέξει προς την
Αθανασία, μόνος, σαλεμένος.
Αιρετικές σκέψεις τον κυρίευσαν, τον έκαναν να μείνει
Ακίνητος
Άλαλος στο μέσο της ερήμου.
Αμετακίνητος στο όραμα που τον ταλάνιζε, κινήθηκε
Αντίθετα σε αυτό που του έλεγε η καρδιά του
Άξεστα βρίζοντας κάθε στιγμή την
Αόρατη συνείδηση που τον έψεγε.
Απομακρύνθηκε προς την κορφή
Άρρωστος
Άσιτος
Ατρόμητος
"Αύριο", είπε, "θα λυτρωθώ"
Αφόρητη ζέστη τον καθυπόταξε
Αχαλίνωτο πάθος τον μετέτρεψε σε κτήνος
Αψύ και τρομερό. Ώσπου έμαθε πόσο
Άωρη ήταν η παρουσία του στον κόσμο.

Σοφοκλής Λύμπος
"Άλφα2βήτα"

(από τη Συλλογή Γουόκ,ραν)