Category Archives: Uncategorized

Η τελευταία λέξη

Ήθελε πάντα να έχει τον τελευταίο λόγο,
σαν του ψαριού στο δίχτυ τον τελευταίο ρόχγο.
Δεν κατάφερε παρά μόνο να διώξει
δυο μισόλογα
πίσω από τα χρυσά δόντια
μαζί με σάλια, πύον και σάπια αναπνοή.
“Μη φύγεις”, έβρισε.
“Φύγε!” ικέτευσε
και μεταμορφώθηκε σε περιστέρι
με σπασμένο φτερό.
Η ανάμνηση της κόρης έγινε
κοκάλινη οπτασία στο βλέμμα του
Και τότε -έτσι απλά- μαύρισε.

Σοφοκλής Λύμπος
(Από τη Συλλογή “Γουόκ,ραν”)

Άλφα2βήτα

Ααρών! Θυμάσαι τον
Αβραάμ που νόμιζε ότι θα γίνει
Άγιος; Πίστεψε ότι κανένα από τα
Αδέρφια του δε θα τον βοηθούσε.
Αέρας από το Σύμπαν γεμάτος
Άζωτο κι Οξυγόνο μπήκε στα πνευμόνια του.
"Αήθης εποχή" σκέφτηκε και βιάστηκε να τρέξει προς την
Αθανασία, μόνος, σαλεμένος.
Αιρετικές σκέψεις τον κυρίευσαν, τον έκαναν να μείνει
Ακίνητος
Άλαλος στο μέσο της ερήμου.
Αμετακίνητος στο όραμα που τον ταλάνιζε, κινήθηκε
Αντίθετα σε αυτό που του έλεγε η καρδιά του
Άξεστα βρίζοντας κάθε στιγμή την
Αόρατη συνείδηση που τον έψεγε.
Απομακρύνθηκε προς την κορφή
Άρρωστος
Άσιτος
Ατρόμητος
"Αύριο", είπε, "θα λυτρωθώ"
Αφόρητη ζέστη τον καθυπόταξε
Αχαλίνωτο πάθος τον μετέτρεψε σε κτήνος
Αψύ και τρομερό. Ώσπου έμαθε πόσο
Άωρη ήταν η παρουσία του στον κόσμο.

Σοφοκλής Λύμπος
"Άλφα2βήτα"

(από τη Συλλογή Γουόκ,ραν)

Εξέταση Πυρηνικής Τεχνολογίας

Η επόμενη εξέταση (εξεταστική Ιουνίου 2014-2015) θα πραγματοποιηθεί στις 21.07.2015 (10’00-13’00) στην αίθουσα Ήρων. Απαραίτητη η φορητή αριθμομηχανή, δε θα επιτραπούν κινητά τηλέφωνα.

Προσοχή στην αλλαγή ημερομηνίας σε σχέση με την προηγούμενη ανακοίνωση (20.07.2015). Η εξέταση της Πυρηνικής Τεχνολογίας θα πραγματοποιηθεί ταυτόχρονα με την εξέταση της Ατομικής & Μοριακής Φυσικής

Η πολιτική απώλεια

Για πολλούς ανθρώπους η αληθινή απώλεια της πολιτικής έννοιας είναι να συνδεθούν μ’έναν κομματικό μηχανισμό, να υποκύψουν στον κανόνα, στο νόμο του. Για πολλούς ανθρώπους ακόμη όταν μιλούν για απολιτικισμό, μιλούν προπαντός για μια απώλεια ή για μια ιδεολογική έλλειψη. Δεν ξέρω τι σκέφτεστε εσείς. Για μένα πολιτική απώλεια είναι προπαντός η απώλεια του εγώ, η απώλεια του θυμού του όσο και της γλύκας του, η απώλεια του μίσους του, της ικανότητας να μισεί όσο και της ικανότητας να αγαπά, απώλεια της αφροσύνης του όσο και της μετριοπάθειάς του, η απώλεια μιας υπερβολής όσο κι ενός μέτρου, η απώλεια της τρέλλας, της αθωότητάς του, η απώλεια του θάρρους, της τόλμης και της δειλίας του, της τρομάρας του μπροστά στο κάθε τι όσο και της εμπιστοσύνης του, η απώλεια των θλίψεών του όσο και της χαράς του. Αυτά σκέφτομαι εγώ.

Της Marguerite Duras, από τα Πράσινα Μάτια (μτφ. Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Αιγόκερως)